Microdoses zijn overal. In podcasts, op feestjes, in creatieve kringen en steeds vaker ook in gesprekken over mentale gezondheid. Het klinkt aantrekkelijk. Je neemt een piepkleine hoeveelheid LSD of psilocybine en je zou je net wat scherper, rustiger of creatiever voelen. Geen trip, geen controleverlies. Alleen de voordelen, niet de nadelen. Maar zo simpel is het zelden.
Wat zijn microdoses eigenlijk?
Bij microdoseren gaat het om extreem lage doseringen van een psychedelische stof. Vaak wordt gesproken over ongeveer een tiende van een normale dosis. Zo weinig dat je er in theorie niets van merkt. Althans, niet bewust. Mensen die microdoseren zeggen zich beter te kunnen concentreren en minder somber te zijn.
Het gebruik is populair geworden in de techwereld en onder creatieven. Een druk hoofd dat net wat rustiger wordt. Meer focus zonder koffiekriebels. Dat is het verhaal. Maar het blijft grotendeels gebaseerd op persoonlijke ervaringen.
Wat zegt de wetenschap tot nu toe?
Onderzoek naar microdoses staat nog aan het begin. Er zijn kleine studies gedaan waarin mensen hun ervaringen bijhouden. Opvallend is dat het placebo effect groot lijkt. Mensen die denken dat ze een microdose nemen, voelen zich vaak net zo goed als mensen die daadwerkelijk een microdose krijgen.
Dat betekent niet dat microdoses niets doen. Het betekent wel dat verwachtingen een enorme rol spelen. Grote, langdurige onderzoeken ontbreken. We weten simpelweg niet genoeg om harde conclusies te trekken over veiligheid en effectiviteit.
Zijn microdoses echt zonder risico?
Het idee dat microdoses ongevaarlijk zijn is te kort door de bocht. Doseren is lastig, zeker bij illegale middelen. De ene blotter LSD is de andere niet. Wat bedoeld is als microdose kan ongemerkt toch meer zijn. Dat kan leiden tot onrust, angst of slaapproblemen.
Daarnaast is er de mentale kant. Je gebruikt een middel om je beter te voelen, al is het minimaal. Voor sommige mensen is dat geen probleem. Voor anderen kan het een glijdende schaal zijn.
Kan je verslaafd raken aan microdoses?
Fysiek zijn LSD en psilocybine niet verslavend zoals alcohol of cocaïne. Maar verslaving is breder dan alleen lichamelijke afhankelijkheid. Psychische gewenning bestaat wel. Het idee dat je de dag beter doorkomt met een microdose kan zich langzaam vastzetten.
Voor mensen met een verslavingsgeschiedenis is dat extra relevant. In een prive afkickkliniek Nederland zoals THE YOUTURN wordt daarom vaak kritisch gekeken naar microdoseren. Niet vanuit angst, maar vanuit ervaring. Herstel draait om leren omgaan met ongemak zonder externe middelen.
Microdoses en herstel
Bij THE YOUTURN komt het onderwerp microdoses regelmatig ter sprake. Veel mensen in herstel zijn nieuwsgierig. Logisch ook. Je zoekt manieren om je beter te voelen, scherper te zijn, meer in balans. Toch wordt in de vroege fase van herstel meestal afgeraden om te experimenteren.
Herstel is kwetsbaar. Oude patronen liggen op de loer. Ook een klein ritueel kan weer een vorm van afhankelijkheid worden. THE YOUTURN benadrukt daarom eerst stabiliteit, structuur en zelfzorg. Pas later, en altijd met begeleiding, kan er ruimte zijn voor bredere reflectie.
Een genuanceerd beeld
Microdoses zijn geen wondermiddel, maar ook niet per definitie gevaarlijk. Ze zitten ergens daartussen. Wat voor de een een onschuldige experiment is, kan voor de ander een risico zijn. Zeker als er al sprake is geweest van middelengebruik.
Het belangrijkste is eerlijkheid. Naar jezelf toe. Waarom wil je microdoseren? Wat hoop je te vermijden of te veranderen? Dat zijn vragen die uiteindelijk belangrijker zijn dan de stof zelf.
